Έτσι ακριβώς είναι η κατάστασή μας.
Ολίγον άσπρο στο απόλυτο μαύρο.
Έτσι που η λευκή κηλίδα να σου δημιουργεί την αίσθηση ότι μπορεί να ασπρίσει κι ολόκληρο το μοσχαράκι σιγά-σιγά, ενώ, παράλληλα, να σε απασχολεί ποιος πήρε και μαύρισε τόσο πολύ κι άφησε τόσο λίγο άσπρο.
Κι όμως, αυτό το μοσχαράκι ήταν άσπρο.
Κάποτε.
Τελοσπάντων, αν ανέθεταν σ’ ένα ζωγράφο να ζωγραφίσει την κατάσταση στις ψυχές των ανθρώπων σήμερα, νομίζω αυτό το μοσχαράκι  θα σήκωνε όλα τα βραβεία.
Αναπαυτικότερου καθίσματος, καλύτερου ασπρόμαυρου μοσχαριού, πρώτο βραβείο αμέριμνου βλέμματος…
SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ