Η συμφωνία έφερε ανακούφιση.

Το περιεχόμενο της συμφωνίας όμως έφερε καινούργιο πόνο.

Το σημαντικότερο βέβαια είναι ότι δεν πειράχτηκαν τα χαμηλά εισοδήματα που  είναι και τα περισσότερα, που είναι και η ουσία της αλλαγής μια πολιτικής.

Δεν πειράχτηκαν οι  μισθοί και οι συντάξεις.

Θα δούμε όμως  αν θα πειραχτούν στο μέλλον ή αν στο τελικό σχέδιο θεμελιώνεται ένα μελλοντικό ξήλωμα δικαιωμάτων.

Προς το παρόν φαίνεται ότι δεν θα υπάρξει κάτι τέτοιο.

Αυτοί όμως που θα υποστούν την νέα μεγάλη ήττα θα είναι οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και όσες κρατήθηκαν, με  νύχια και με δόντια τα τελευταία πολλά χρόνια, θα οδηγηθούν σίγουρα ή σε άδοξο τέλος ή σε μεταφορά των δραστηριοτήτων τους, όσες μπορούνε.

Η αύξηση της  φορολόγησης των επιχειρήσεων και ο διπλασιασμός  προκαταβολής φόρου μπορούν να εκληφθούν ως πράξη  απευθείας κλεισίματος των επιχειρήσεων.

Επίσης, η αύξηση αυτή της φορολογίας θα φέρει σαφέστατα νέες απολύσεις και νέα ανεργία.

Ποιος ο λόγος που οι δανειστές συμφώνησαν σε κάτι τέτοιο;

Ασφαλώς πείστηκαν από την κυβέρνηση ότι είναι ισοδύναμα μέτρα.

Και προφανώς είναι ισοδύναμα μέτρα.

Αλλά ξέρουν ότι αυτοί που στήριξαν τον Τσίπρα στις  τελευταίες εκλογές ήταν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι νοικοκυραίοι των μικρών επιχειρήσεων  μετά τα άπειρα λουκέτα που είχαν μπει.

Πίστευαν λοιπόν ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα προβεί σε τέτοιου είδους υπερφορολόγηση για να μπορέσουν να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους όρθιες.

Τα μέτρα θα φέρουνε τεράστια προβλήματα στην αγορά, η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά θα φέρει επίσης τεράστια αναστάτωση.

Θετικό σημείο της νέας συμφωνίας είναι ότι ο αυξημένος ΦΠΑ δεν θα ισχύει για τους μόνιμους κατοίκους των νησιών και αυτό είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρο.

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση κέρδισε το γεγονός ότι κρατάει σταθερό το χαμηλό εισόδημα των περισσοτέρων Ελλήνων με τις, όσο το δυνατόν,  λιγότερες απώλειες αλλά θα αποτελειώσει την μικρομεσαία και μεσαία  επιχείρηση την διάλυση της οποίας ξεκίνησαν τα μνημόνια.

Υπήρχε άλλη λύση μετά απ΄ αυτόν τον πόλεμο;

Η λύση έμοιαζε να είναι η έξοδος.

Η έξοδος από την ευρωζώνη.

Νοιώθω όμως ότι η εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής, θα έφερνε ισχυρότατα προβλήματα στο μέλλον.

Όμως αυτό που τώρα φαντάζει μακρινό  και αδιανόητο , ακόμα και για μένα τον γράφοντα, ίσως κάποια στιγμή αρχίσει να φαίνεται σαν μόνη διέξοδος.

Νομίζω ότι η πολιτική που ασκείται από τους δανειστές μονοδρομεί στην ιστορία πράξεις τις οποίες δεν περιμένουμε από τους εαυτούς μας να κάνουν ή σκέψεις που αυτή την στιγμή απαγορεύει ο νους μας να γίνουν.

Λ.Λ.

SHARE

loading...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ