Είδα τη Χαρούλα! Στο Νέο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου. Στην πρεμιέρα της.

«Χειρόγραφο».

Μια παράσταση σκηνοθετημένη από τον Γιώργο Νανούρη. Τον πολύ καλό και ταλαντούχο Γιώργο Νανούρη.

Κάθε φορά που την βλέπω μου δίνει κι άλλον ένα λόγο να την αγαπώ, άλλον ένα λόγο να μπω πιο βαθιά στο παραμύθι της. Το φως που πέφτει πάνω της  μοιάζει πιο λίγο από το δικό της φως. Ποιος δεν νοιώθει ότι η Χαρούλα έχει ενέργεια και φως και πως όταν  τα χέρια της απλώνονται ψηλά, δεν είναι  για να πιάσουν τον ουρανό αλλά για να τον σκάψουν. Σαν να είναι δίπλα της ο ουρανός, σαν να είναι χώμα κι αυτός. Σαν να είναι ανάποδα η γης. Νοιώθεις ότι η γη την έχει τυλίξει ολόγυρα.

«Δεν θέλω άλλα φεγγάρια».

Μην είναι δίπλα της κιόλας ο ουρανός. Γιατί οι άνθρωποι που κάνουν τέχνη όπως αυτή που κάνει η Χαρούλα, ανεβαίνουν αυτή την αόρατη σκάλα, την μυστική σκάλα, που σε φτάνει στον Θεό από έναν άλλο δρόμο.

Η παράσταση είναι ένα μουσικό ψυχογράφημα όπου η Χαρούλα ανοίγει το κουτάκι των παιδικών της χρόνων και λέει «δείτε με».

Από δω ξεπήδησε αυτή η γυναίκα. Χωρίς φοβίες παλιές. Συμφιλιωμένη με έναν χρόνο που έρχεται βιαστικός να πατήσει τα νιάτα μας. Δομεί κι αποδομεί, αφήνεται κι αφήνει. Διανύει με συναίσθημα τον χρόνο. Κι έτσι όπως βουτάει στο κενό, βουτάμε κι εμείς μαζί της. Είναι μια κατάδυση. Ένοιωσα ότι όλοι οι θεατές είχαμε βάλει τις μπουκάλες και κατεβαίναμε μαζί της. Και την ακολουθούσαμε σ΄αυτό τον υγρό περίπατο κι ακουγόταν μόνο οι ανάσες μας.

Η σκηνή όλη σαν μαύρο κουτί. Σαν τους παλιούς μαύρους θαλάμους των φωτογράφων, εκεί όπου κλεινόντουσαν να βγάλουν τις φωτογραφίες τους, με τον φόβο να μην πάρουν φως. Συγκινείσαι, κλαις, πονάς και  γελάς μαζί της. Τόσο που είπα μέσα μου «τι κωμικό ντουέτο θα μπορούσαμε να κάνουμε οι δυο μας». Το σκεφτόμουνα συνέχεια.

Είδα τη Χαρούλα να περπατάει πάνω σε έναν καινούργιο δρόμο. Ένας καινούργιος εαυτός την περίμενε σ΄ αυτό το σημείο της διαδρομής της. Μπήκε στο τρένο κόβοντας εισιτήριο για μια διαδρομή που δεν είχε κάνει ξανά. Προς τα μέσα της. Είχε πονέσει μέσα της αλλά δεν είχε ταξιδέψει. Τα ταξίδια άλλωστε τα κάνεις όταν έχεις ελεύθερο χρόνο και φαίνεται πως τώρα βρήκε τον ελεύθερο χρόνο να κάνει αυτό το ταξίδι.

Πάντα μαζεύω τις  στεναχώριες και τις παραδίδω στην μνήμη, γι΄ αυτό την ένοιωθα τόσο πολύ πως ήταν τώρα που περπατούσε πάνω στις δικές της παλιές πληγές.

Λατρεία. Όρθιο το κοινό να χειροκροτεί ενθουσιασμένο την γυναίκα αυτή, την Χαρούλα μας.

«Τα ζήτησα όλα απ΄ την ζωή μου, τα πλήρωσα με την ψυχή μου».

Έτσι πληρώνουν οι άνθρωποι που με συνέπεια υπηρετούν αυτό που αληθινά αγαπούν.  Η αλήθεια πληρώνει πάντα τα σκληρότερα διόδια. Στην χώρα αυτή σίγουρα. Τα πλήρωσε με την ψυχή της. Όλα.

Αλλά αν η φωνή είχε ψυχή ένα είναι σίγουρο. Θα είχε την φωνή της Χαρούλας.

Έφυγα με την παράσταση και ένοιωσα να κυκλοφορεί μέσα μου σαν καινούργιο αίμα. Πήγα, κάθισα και άφησα το μυαλό μου να ξαναζήσει την παράσταση. Ξανάκουσα τους ήχους, τις παύσεις, το χειρόγραφο αυτό κείμενο. Ήθελα πριν πάρω να της πω αυτά που ένοιωσα να τα γράψω. Γιατί ξέρω πως πάντα γράφω καλύτερα αυτά που νοιώθω. Όλη μου την ζωή γράφω, από μικρό παιδί. Έτσι η δική μου ψυχή ησυχάζει όταν το μίσος «πολύ καλών» ανθρώπων απειλεί να με σκεπάσει.

Η παράσταση της Χαρούλας ήταν σαν μια θάλασσα ήρεμη με ωραία, βαθιά ξεσπάσματα.

Ε, λοιπόν η Χαρούλα είναι ωραία και όταν μιλάει και όταν τραγουδάει. Κι ακόμα περισσότερο τώρα που αφήνει τον εαυτό της να κόψει βόλτες στους δρόμους της αυτοψυχανάλυσης και του αυτοσαρκασμού.

Η φωνή της  σαν απαλή κουβέρτα , απ΄αυτές που βάζουμε στα μωρά όταν τα πάρει ο ύπνος και ούτε που την καταλαβαίνουν .

Ποιος δεν θα ΄θελε να δει τη Χαρούλα από τόσο κοντά.

Νομίζω πως είναι η πρώτη φορά που έρχεται τόσο κοντά στον θεατή.

Πιο κοντά από ποτέ…

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ..

To altsantiri.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις εφόσον εντοπίζονται θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.