Το 1932 που ο συγγραφέας Α. Huxley μας παρουσίασε τον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του, δεν υπήρχε η Nissan. Στο σύμπαν της αυτοκίνησης τότε ζούσε η Salmson που κατασκεύαζε διακεκριμένα αυτοκίνητα με κινητήρες 1,5 λίτρου, απόδοσης 41 ίππων.

Στις μέρες μας η γαλλική εταιρεία του Emil Salmson έχει λησμονηθεί, η Nissan είναι ένα παγκόσμιο μέγεθος και κατασκευάζοντας προϊόντα σαν το GT-R μας εισάγει σε έναν θαυμαστό ισχυρό κόσμο, ο οποίος συγκεντρώνει μερικά ιδιαιτέρως ελκυστικά χαρακτηριστικά. Οπως: Ενώ προσφέρει μερικές από τις πιο εξελιγμένες τρέχουσες τεχνολογίες, η τιμή απόκτησης είναι σημαντικά οικονομικότερη από αντίστοιχες προτάσεις. Ταυτόχρονα, ενώ μας παραθέτει τη δυσθεώρητη ισχύ των πεντέμισι εκατοντάδων ίππων, το σύνολο παρουσιάζεται πειθήνιο και σχετικά εύκολο στον χειρισμό. Οι περί της αυτοκίνησης οφείλουν να δώσουν τα εύσημά τους για αυτήν τη δημιουργία. Αναλυτικότερα:

Η πρώτη εντύπωση

Μέσα στα καθήκοντά μας περιλαμβάνονται οι μετρήσεις των αυτοκινήτων. Είναι μια διαδικασία τυποποιημένη, για την οποία έχουμε αφιερώσει και ειδικό θέμα παρουσιάζοντάς την στο παρελθόν. Εχοντας λοιπόν το GT-R στη διάθεσή μας, βρεθήκαμε μαζί με τον Μιχάλη Χατζηγρηγορίου, επικεφαλής τεχνικό της συντήρησης των GΤ-R, στη Νικ. Ι. Θεοχαράκης προκειμένου να το μετρήσουμε. Τοποθετήσαμε τα όργανα και η νηφάλια προσέγγιση ήταν να του δώσω τα χειριστήρια, καθότι η εμπειρία του στη διαδικασία του launch control για το συγκεκριμένο όχημα είναι τεράστια και η δική μου μηδενική. Εκατσα λοιπόν δεξιά, δεθήκαμε, τοποθέτησα τον φορητό υπολογιστή πάνω στα πόδια μου, του εξήγησα τι και πώς έπρεπε να γίνει και ξεκινήσαμε. Μετρήσαμε πρώτα τις ρεπρίζ. Ακολούθως την επιτάχυνση από στάση. Ακινητοποιήθηκε το όχημα, έδωσα την εντολή από το πληκτρολόγιο και του είπα ήσυχα τη λέξη «πάμε». Εκανα το λάθος να κοιτώ την οθόνη ώστε να διαπιστώσω ότι όλα λειτουργούν.

Εχω μετρήσει εκατοντάδες αυτοκίνητα. Είτε πίσω από το βολάν είτε ως συνοδηγός. Πολλά από αυτά πολύ ισχυρά. Τέτοιο πράγμα όμως δεν είχα νιώσει ποτέ. Απορροφημένος στην οθόνη, αισθάνθηκα ότι το περιεχόμενο της κρανιακής μου κοιλότητας -αν υποτεθεί ότι υπάρχει κάτι τέτοιο- αδυνατούσε να ακολουθήσει το κρανίο. Σαν να παρέμεινε στάσιμο, σαν να μην υπήρχε βαρύτητα παρά μόνο μια κίνηση επιταχυνόμενη προς τα εμπρός. Σαν, ό,τι υπήρχε εκεί μέσα είχε γίνει μια σταγόνα που έτρεχε οριζόντια. Ηταν μια μεγάλη δυσφορία που κράτησε κάπου 2 έως 3 δεύτερα. Κοιτάζοντας την ένδειξη για τα πρώτα 100 km/h, αντίκρισα 3,34 δευτερόλεπτα. Επαναλάβαμε αμέσως μετά, οπότε έβγαλα το βλέμμα από την οθόνη, κοίταζα μακριά, όλα πήγαν καλά και όταν είδα τη δεύτερη ένδειξη ήταν ακριβώς η ίδια: 3.34. Ούτε αυτό μας έχει ξανασυμβεί. Ακριβώς το ίδιο νούμερο, με ακρίβεια εκατοστού του δευτερολέπτου σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Για να κλείσουμε το κεφάλαιο του πρωτόγνωρου, εκτελέσαμε τη διαδικασία της επιβράδυνσης τρεις φορές. Την πρώτη φορά έκανε 50 μέτρα και κάτι, εξαιρετική επίδοση. Τη δεύτερη 49 και κάτι, κορυφαία επίδοση. Και την τρίτη 48,7, που σημαίνει ρεκόρ. Κανένα αυτοκίνητο δεν είχε ποτέ κατέβει τα 49.

www.caranddriver.gr

loading...
loading...
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
To altsantiri.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν. Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας. Τα σχόλια με ύβρεις εφόσον εντοπίζονται θα διαγράφονται, ενώ οι χρήστες που προκαλούν ή υβρίζουν θα αποκλείονται.